Anybody can put a teabag in a cup of boiled water. So the choice for a café is based on location, price, maybe the atmosphere and…….. service.
If I step into a café, I want to feel welcome, respected, be left alone when I want to be left alone and talked to when I want to be talked to or need help.
What on earth makes an F&B operator think it’s a good idea to have patrons scan a QR code to order? What about that personal touch and not to forget the opportunity to talk about the specials of the day and ask whether – apart from a cup tea – maybe you’re interested in a piece of cake?
You can’t make difference to your customers if you serve tea made from little factory produced bags. You make the difference with the atmosphere and the service. Forcing customers to use QR codes really serves no purpose.
Agree?

Mensen zijn nauwelijks ‘rechtser’ geworden, politici wel volgens De Correspondent 

decorrespondent.nl/14977/nederlanders-zijn-niet-rechtser-geworden-politici-wel/86a16448-b6b4-0a5e-3506-499fb2643291

en met hulp van sociale media zijn politici ook veel populistischer gaan opereren… veel uitingen zijn ‘groeten aan de achterban’ zoals Henri Bontenbal het treffend betitelde.
De focus van politici verschuift daardoor van redelijkheid, integriteit, goed bestuur en respect naar ‘wat zou mijn kiezer graag willen horen’. Voeg daarbij dat iedereen met een simpele, aansprekende boodschap en een grote mond op sociale media gehoord wordt en ziedaar de oorzaken van de groei van de aanhang van populisten.
Geert Wilders vaart hier wel bij en gebruikt dit alles om steeds verdergaande ideeen de wereld in te slingeren, met als enige doel de chaos en zijn aanhang te vergroten.
Deze analyse is wat kort door de bocht maar in plaats van door te analyseren is het wellicht beter het te hebben over het antwoord op deze taktiek. Ik ben geen politiek strateeg of communicatiedeskundige maar laat ik een aanzet doen voor een redelijk, inhoudelijk en integer tegengeluid:

• reageer niet serieus op proefballonnen en bewust provocerende berichten van populisten op sociale media;
• maak de ideeen (en de personen die ze opperen) belachelijk, negeer ze en try to ‘hit them where it hurts’;
• heb wel zelf een helder en aansprekend verhaal;
• gebruik influencers en ‘voorbeeldfiguren’ om dat verhaal op verschillende  manieren en verschillende media te vertellen;
• ga niet in discussie met populisten want ze zijn – per definitie – niet geinteresseerd in mensen met een andere mening;
• laat ze wel hun standpunt uitleggen – zoals Dr Woo-Kyoung Ahn in haar onvolprezen boek Thinking 101 betoogt – want: mensen passen hun mening aan als je ze uit laat leggen waarom ze iets vinden en erachter laat komen hoe weinig ze van de materie af weten of hoe slecht ze de feiten beheersen.

Smell is delicate, smell is difficult. People put on perfume with good intentions no doubt. But what is worse, smell nothing or smell a heavy waft of perfume? We all like our own smells but to smell the perfume of someone else just as intrusive, intimate, invading and annoying as smelling body odour, overhearing a loud conversation or seeing something that was supposed to be and remain private.
Keep your perfume to yourself…

The suggestion behind an article like this is always that foreigners get prevalence over Singaporeans. At the same time though it’s mentioned that Singaporeans don’t want to work in construction, retail, F&B, healthcare, domestic services, sales or customer service. So what’s the problem? Either you let the ‘dirty work’ be done by foreigners and don’t complain. Or and that’s perhaps a more sensible approach if you don’t want all these ‘gig jobs’ - make these not-so-interesting jobs more interesting: ensure there is a proper wage, good training, proper management, a good working environment and decent working hours (not 6 days a week, 10 hours a day, but a normal 40 hour workweek).
Remember - employers who complain about costs don’t understand labour productivity and running a healthy business. 

I love my walk along the PCN near our house, to the supermarket or my daily round to East Coast park along the seashore. But what is that with people riding a bicycle who think everybody needs to hear their music? I go out to enjoy the air, the trees, the surroundings, the sounds and smells of being outdoor and I don’t need to listen to music when walking or riding. Others have perhaps reasons to want to ignore the sounds outside and prefer the radio or music. Fine, no issues with that.
But please – keep it to yourself – we’re not in the 70s anymore when cool guys carried ghettoblasters around. Don’t be antisocial, don’t be disorderly and don’t be a pain to others, respect please and keep your music to yourself.

Heels or better shoes with heels are designed to have heels. That sounds like an open door but it’s crucial to the design of that sort of shoes. Slippers, sneakers, loafers and other types of shoes are designed without heels or destined to have at most a heel of an inch.
But flats…. that’s a heel without a heel, a cheap solution for a design problem. Just leaving out the most essential part of a well designed, beautiful and stylish shoe can never result in something beautiful or functional for that matter.
It just doesn’t work, it’s not acceptable, don’t make them, don’t wear them.  
 
The only exception perhaps are boots…. They can work with or without a heel… but otherwise; stay away from flats. 

I understand that hair needs to be trimmed, tamed even, sometimes needs to be removed or permanently eradicated. Humans – both men and women - have a long history of growing, removing or trimming facial hair, cut, extend, perm and paint hair on top of our heads, not to mention hair removal on arms, legs, backs and other body parts or pubic topiary.
But the reason behind removing eyebrows and replacing them with an embroided version is alien to me. If you have no eyebrows (anymore) I can understand you’re looking for a solution, but if you have eyebrows, I don’t see the point removing these and replacing them with an artificial alternative.
More and more people seem to find this interesting, useful and beautiful, not only women but also men, young and old. Maybe it’s a trend, maybe a hype but to me it makes no sense, are there really no bigger causes in this world, no more meaningful things to worry about than your eyebrows?

​Italiaans eten we, in Den Haag. Ik heb het restaurant gevonden in een top 10 van Italiaanse restaurants in een Elle van 3 jaar geleden. Online dat wel. Authentiek eten en op TripAdvisor zijn alle negatieve beoordelingen op zijn minst 5 jaar oud dus veel mis kan er niet gaan. Gereserveerd om 6 uur en als we binnenkomen is het al druk. Een internationaal gezelschap – en bediening – zo te zien. Of beter, zo te horen want de voertaal is een mengeling van Engels, Italiaans, Spaans en wat Nederlands. De tafeltjes staan dicht bij elkaar – het onze wiebelt wat en dat is altijd lichtelijk vervelend – en dus zitten ook de eters dicht bij elkaar. De buren ter linkerzijde van mijn disgenote houden het simpel; allebei een bord pasta dat voor een van hen te veel blijkt. Ze vertrekken snel. De Aziatische dames een tafel verder aan de rechterkant dicht tegen de buitendeur aan delen nog een tiramisu en vertrekken dan ook. Nieuwe gasten schuiven aan en wij hebben inmiddels bruschetta on the house voorgeschoteld gekregen, een fles rode huiswijn voor mevrouw aan laten rukken en een keus gemaakt. Direct naast ons ter rechterzijde zijn inmiddels een dame en heer neergestreken; Nederlands dat is zeker maar we komen er de gehele avond niet achter of ze getrouwd zijn, hun 2e of 3e afspraakje hebben of anderszins aan elkaar gelieerd zijn. We houden het maar op collega’s. Ter linkerzijde nemen een Franse dame en heer plaats, we zijn er redelijk zeker van dat het collega’s van elkaar zijn. Ook.
Wij delen inmiddels een anti-pasta en laten ons de polpo goed smaken. Niet spectaculair, wel lekker, al zit er veel aardappel in het gerecht en niet zo heel veel inktvis. Ter rechterzijde worden lasagne en de speciale pasta van de chef besteld; no mains. Aan de linkerkant daarentegen alleen een hoofdgerecht: voor beide gasten de ossobuco. Voor ons komt de ravioli door – huisgemaakt en erg lekker – alswel een enorme berg spagetti - in een grote parmesaanse kaas gewarmd en besprenkeld met truffel, het hele process gadegeslagen en gefilmd door mijn ega. Beide gerechten zijn goed, warm, comforting. De portie ravioli is net mooi en groot genoeg, de spagetti is veel en rijk in smaak en textuur. Maar – petje af – dit is hoe pasta hoort te smaken, simpel, warm, romig en vol van smaak.
Aan de tafel rechts heeft mevrouw inmiddels een tweede glas wijn besteld en wordt wat frivoler. Niet dat twee glazen indruk maken op mijn wederhelft die inmiddels over de helft van de fles rode huiswijn is. Ik drink zelf al dik een jaar niet meer, nog geen druppel. Aan de tafel rechts delen de disgenoten een fles pinot gris en werken zich rustig door de ossobuco met safraanrisotto. Het eten wordt echter veel heen en weer geschoven op de borden en het vlees wordt nog net niet mishandeld. Vreemd hoe sommige mensen hun bestek hanteren.  
Voor mij wordt ook een risotto met ossobuco geserveerd en mevrouw krijgt een medium rare fileto dello chef die echt fabuleus is. Prima vlees, klaargemaakt zoals het hoort met wat gegrilde groentjes en aardappels als garnituur. De ossobuco is mals, gaar maar niet te en gewoon zoals het hoort te zijn, de risotto zou wat mij betreft iets minder ‘al dente’ en iets romiger en ‘kaziger’ mogen zijn. Is dat een nederlands woord trouwens? ‘kazig’?
Al met al een mooie maaltijd, iets te veel eten, maar dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat weinig mensen een full blown three course dinner doen maar het simpel houden bij een of twee gangen.
Aan de tafel links is de ossobuco verorberd en wordt het staartje wijn geprefereerd in plaats van dessert. Ter rechterzijde echter wordt een shared dessert besteld. Door mevrouw, enigzins tot verrassing van haar tafelgenoot die zo te zien zelf wat wilde kiezen; het leidt niet tot discussie zo te zien.
Wij slaan het dessert over en hobbelen terug naar de auto. Het regent niet meer.